اگر انسانها بدانند با هم بودنشان چقدر محدود است محبتشان به هم نامحدود می شد. امام علی(ع)
ارادتمند.داريوش
 
کوروش
وقتی تنهاييم...دنبال يک دوست می گرديم.
وقتی پيدايش کرديم دنبال عيب هايش می گرديم.
وقتی از دستش داديم دنبال خاطراتش می گرديم...
و باز تنهاييم.
ارادتمند.داريوش
 
کوروش
سلام به دوست بارانی عزیز..

با توجه به عدم کفایت آقای حسین خانی در مدیریت ایرکات و دهن بینی ایشان و اینکه شخصی دیگر به نام رضا محمدی با آی دی های زیادی که در اختیار دارن از یه کاربر به مدیر ایرکات شکایت میکنه و مدیر ایرکات هم با تصور اینکه اون کاربر برای بقیه مزاحمتی ایجاد کرده...

با توجه به فضای آلوده و نا امنی که آقای رضا محمدی در سایه مدیران ایرکات برای خانوم های عضو ایرکات بوجود آورده بچه های گروه باران اصلی و بیست اقدام به مهاجرت به سایت کلوب کردند..

ضمن دعوت از شما برای فعالیت در سایت کلوب و گروه بارانی که اونجا آماده کردیم..در صورتی که قصد دارید در همین ایرکات بمونید ازتون تقاضا میکنم که مراقب رفتار های خطر ناک رضا محمدی باشید

از شما دوست عزیز هم در صورت تمایل به ادامه فعالیتتون در این گروه صمیمی و قدیمی تقاضا میشود به این آدرس مراجعه شود..

http://www.cloob.com/clubname/barooniha

منتظر حضور گرمتون هستیم..و در صورت حضورتون در اونجا اعلام کنید که از باران قدیمی هستید.

لطفا اطلاع رسانی کنید تا افراد بیشتری در دام این شیادان نیافتند
 
رضا
جبران خلیل جبران:چه زیباست هنگامی که در اوج نشاط و بی نیازی هستی دست به دعا برداری
 
کوروش
قسمت اول...
"خداونداما نمی توانیـم به درگاه تـو دعا کـنیم تا جنگ را پایان بخشی،زیرامی دانیـم دنیا را به ایـن شکـل آفـریده ای و انسان خود قادر است جادۀ صلح را هموار کند."

"خداوندا ما نمی توانیم دعا کنیم قحطی و گرسنگی را از بیـن ببـری،زیرا مـنابعی به ما عـطا کرده ای که در صـورت استفادۀ عاقلانه از آن می تواند تمام دنیا را تغذیه کند."

...ادامه دارد
 
کوروش
اگر انسانها مي دانستند با هم بودنشان چقدر محدود است ،محبتشان به هم نامحدود ميشد.(امام علی ع)
 
کوروش
پر کن پیاله را...
هان ای عقاب عشق! از اوج قله ای مه آلود دوردست
پرواز کن به دشت غم انگیز عمر من
انجا ببر مرا که شرابم نمی برد
در راه زندگی
با این همه تلاش و تمنا و تشنگی
با اینکه ناله می کشم از دل که :
آب....... آب......!!!!
دیگر فریب هم به سرابم نمی برد
پر کن پیاله را
کین آب آتشین
دیریست ره به حال خرابم نمی برد
 
کوروش