اگر خدا کفيل رزق است غصه چرا: اگر روزی تقسيم شده حرص چرا:اگر دنيا فريبنده است اعتماد چرا:اگر قيامتی هست خيانت چرا :اگر جدايی هست محبت چرا : اگر دوری هست دوستی چرا:اگر .............................................. پس قلب و و فا ومهربانی .ووووووووو چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟   مهدی مثل نامه ای ولی توی هیچ پاکتی جا نمی شوی جعبه جواهری قفل نیستی ولی وا نمی شوی مثل میوه خواستم بچینمت میوه نیستی ستاره ای از درخت آسمان جدا نمی شوی من تلاش می کنم بگیرمت طعمه می شوم ولی تو نهنگ می شوی مثل کرم کوچکی مرا تند و تیز می خوری تور می شوم ماهی زرنگ حوض می شوی لیز می خوری آفتاب را نمی شود توی کیسه ای جمع کرد و برد ابر را نمی شود مثل کهنه ای توی مشت خود فشرد آفتاب توی آسمان آفتاب می شود ابرهم بدون آسمان فقط چند قطره آب می شود پس تو ابر باش و آفتاب قول می دهم که آسمان شوم یک کمی ستاره روی صورتم بپاش سعی می کنم شبیه کهکشان شوم شکل نوری و شبیه باد توی هیچ چیز جا نمی شوی تو کنار من کنار او ولی تو تویی و هیچ وقت ما نمی شوی   عليرضا نتیجه زندگی ، چیزهایی نیست که جمع میکنیم بلکه قلبهایی است که جذب میکنیم   عليرضا اول دعا برای ظهور آن بی مثال دوم تمام ملت بی ضرر و بی ملال سوم رسیدن ما به قله های کمال چهارم تمام جیب ها پر ز پول ، اما حلال شیشه عطر بهار، لب دیوار شکست و همه جا پر شد از بوی خدا همه جا آیت اوست ، نوروزتان مبارک ارادتمند.داريوش   کوروش منشور کوروش هخامنشی قسمت دوم: او بر من، كورش، كه ستایشگر او هستم، بر پسر من «كمبوجیه» و همچنین بر همه سپاهیان من، بركت و مهربانی‌اش را ارزانی داشت. ما همگی شادمانه و در صلح و آشتی مقام بلندش را ستودیم. به فرمان مَردوك همه شاهانی كه بر اورنگ پادشاهی نشسته‌اند؛ و همه پادشاهان سرزمین‌های جهان، از «دریای بالا» تا «دریای پایین» (دریای مدیترانه تا خلیج فارس)، همه مردم سرزمین‌های دوردست، همه پادشاهان «آموری»، همه چادرنشینان، مـرا خـراج گذاردند و در بـابـل بر من بـوسـه زدنـد. از ... تا «آشـــور» و «شوش». من شهرهای «آگادِه»، «اِشنونا»، «زَمبان»، «مِتورنو»، «دیر»، سرزمین «گوتیان» و شهرهای كهن آنسوی «دجله» كه ویران شده بود را از نو ساختم. فرمان دادم تمام نیایشگاه‌هایی كه بسته شده بودند را بگشایند. همه خدایان این نیایشگاه‌ها را به جاهای خود بازگرداندم.همه مردمانی كه پراكنده و آواره شده بودند را به جایگاه‌های خود برگرداندم. خانه‌های ویران آنان را آباد كردم. همه مردم را به همبستگی فرا خواندم. ارادتمند...   کوروش شمع و پروانه منم. مست میخانه منم رسوای زمانه منم دیوانه منم یار پیمانه منم. از خود بیگانه منم رسوای زمانه منم دیوانه منم چون باد صبا دربه درم با عشق و جنون هم سفرم شمع شب بی سحرم از خود نبود خبرم رسوای زمانه منم دیوانه منم|   کوروش