چه کسي گفت: «خداوند شبان همه است و برادرها را تا ته درۀ سبز رهنمون خواهد بود.» من شبان رمۀ خود بودم و کسي آن بالا خود شبان من معصوم نبود. غفلت من رمه را از کف داد غفلت او شايد هم از ايندست مرا هم از ايندست تو را رمه را همه را . .   هستی گفتم کجا ؟ گفتا به خون ! گفتم چرا ؟ گفتا جنون ! گفتم مرو ، خندید و رفت ...   یار دبستانی من در سرزمینی زندگی میكنم كه دویدن سهم كسانی است كه نمی رسند و رسیدن سهم كسانی است كه نمی دوند- دکترشریعتی   بی نام