وقتي كه بچه بودم هر شب دعا ميكردم كه خدا يك دوچرخه به من بدهد. بعد فهميدم كه اينطوري فايده ندارد. پس يك دوچرخه دزديدم و دعا كردم كه خدا مرا ببخش...   هستی بيل ، واژه‏ي زمختي‏ست شاعرانه هم نيست اما ؛ به درد مي خورد شايد بخواهم غصه هايم را خاك كنم . حتما همين کار را خواهم کرد. ارادتمند.کوروش   کوروش چه کسي گفت: «خداوند شبان همه است و برادرها را تا ته درۀ سبز رهنمون خواهد بود.» من شبان رمۀ خود بودم و کسي آن بالا خود شبان من معصوم نبود. غفلت من رمه را از کف داد غفلت او شايد هم از ايندست مرا هم از ايندست تو را رمه را همه را . . .   هستی آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین کس واقف ما نیست که از دیده چه‌ها رفت بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت دور از رخ تو دم به دم از گوشه چشمم سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت از پای فتادیم چو آمد غم هجران در درد بمردیم چو از دست دوا رفت دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت احرام چه بندیم چو آن قبله نه این جاست در سعی چه کوشیم چو از مروه صفا رفت دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه زان پیش که گویند که از دار فنا رفت   بهار گمنام: پيمان شکنی يکی از شاخه های دروغ است   امين ولتر: عشق حقيقي حتي به مرگ گسيخته نمي شود چه رسد به دوري   امين وقتی تنهاييم...دنبال يک دوست می گرديم. وقتی پيدايش کرديم دنبال عيب هايش می گرديم. وقتی از دستش داديم دنبال خاطراتش می گرديم... و باز تنهاييم. ارادتمند.داريوش   کوروش پسري يه دختري رو خيلي دوست داشت که توي يه سي دی فروشي کار ميکرد. اما به دخترک در مورد عشقش هيچي نگفت. هر روز به اون فروشگاه ميرفت و يک سي دي مي خريد فقط بخاطر صحبت کردن با اون... بعد از يک ماه پسرک مرد... وقتي دخترک به خونه اون رفت و ازش خبر گرفت مادر پسرک گفت که او مرده و اون رو به اتاق پسر برد دخترک ديد که تمامي سي دي ها باز نشده... دخترک گريه کرد و گريه کرد تا مرد... ميدوني چرا گريه ميکرد؟ چون تمام نامه هاي عاشقانه اش رو توي جعبه سي دي ميگذاشت و به پسرک ميداد   دوستار دوست پیرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد. در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید عابرانی که رد می شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند . . پرستاران ابتدا زخمهای پیرمرد را پانسمان کردند. سپس به او گفتند: "باید ازت عکسبرداری بشه تا مطمئن بشيم جائی از بدنت آسیب ديدگي يا شکستگی نداشته باشه " پیرمرد غمگین شد، گفت خيلي عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست . پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند : او گفت : همسرم در خانه سالمندان است. هر روز صبح من به آنجا می روم و صبحانه را با او می خورم. امروز به حد كافي دير شده نمی خواهم تاخير من بيشتر شود ! يكي از پرستاران به او گفت : خودمان به او خبر می دهیم تا منتظرت نماند . پیرمرد با اندوه ! گفت : خیلی متأسفم. او آلزایمر دارد . چیزی را متوجه نخواهد شد ! او حتی مرا هم نمی شناسد ! پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می روید؟ پیرمرد با صدایی گرفته ، به آرامی گفت: اما من که می دانم او چه کسی است !   S H A H R A D یاد دارم در غروبی سرد سرد می گذشت از كوچه ی ما دوره گرد داد میزد كهنه قالی می خرم دست دوم جنس عالی می خرم كاسه و ظروف سفالی می خرم گر نداری كوزه خالی می خرم اشك در چشمان بابا حلقه بست عاقبت آهی كشید بغزش شكست اول ماهست و نان در سفره نیست ای خدا شكرت ولی این زندگیست؟ بوی نان تازه هوشش برده بود اتفاقا مادرم هم روزه بود خواهرم بی روسری بیرون دوید گفت : آقا سفره خالی میخرید؟   イランメディ   ۱   ۲