حرفی بزن کلامی آشناتر لحن این مردم برایم غریبست   یار دبستانی هرگز نمیگیرد کسی در قلب من جای تو را هرگز ندیدم بر لبی لبخند زیبای تو را   یار دبستانی اگه به يه در بزرگ خوردی که يه قفل بزرگ داشت اصلا ناراحت نشو! به زودی باز ميشه. چون اگه ميخواست باز نشه ديوار بود   یار دبستانی من به خوشنودی خود مینگرم، و به اینکه نفس عشق چه حالی دارد؟ و به اینکه تو چرا با همه شوق مرا میخوانی؟ و به یک قهر مرا میرانی! تو مرا میفهمی، من تورا میخواهم، و همین ساده ترین قصه یک انسان است. تو مرا میخوانی، من تو را ناب ترین شعر زمان میدانم. و تو هم میدانی: ... تا ابد در دل من می مانی.   イランメディ!