حامد علیپور

slaam

( ۳۱ )

دايا

شيوا

قاصدک

مارال

محمد

سارا

اليز

مريم

( ۶ )



باز هم دوستت دارم	ته تغاری ها	کل کل	حال گيری و کل کل

هیچ گروهی پیدا نشد.

حامد علیپور	:نام و نام خانوادگی
۱۳۶۲/۰۶/۳۰	:تاریخ تولد
دیپلم	:تحصیلات
دانشجو	:شغل
اردبیل - اردبيل	:محل سکونت

mah_abe	:شناسه ایرکات
۱۳۸۸/۱۱/۲۲	:تاریخ عضویت
۰۶:۵۴ ۱۳۹۱/۰۳/۰۲	:آخرین مراجعه

پیام نور	:دانشگاه
اردبيل	:واحد
مهندسی فناوری اطلاعات	:رشته
86	:سال ورودی
بهشتی	:دبیرستان

hamedalipor33	:شناسه یاهو
وارد نشده	شناسه MSN:
hamedalipor33@yahoo.com	:آدرس ایمیل
وارد نشده	:آدرس وب سایت/وبلاگ
0914..........	:تلفن تماس

کاشکی شعر مرا می خواندی
گاه می اندیشم

می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری
تو توانایی بخشش داری
دستهای تو توانایی آن را دارد
که مرا زندگانی بخشد
چشمهای تو به من می بخشد
شور عشق و مستی
و تو چون مصرع شعری زیبا
سطر برجسته ای از زندگی من هستی
دفتر عمر مرا
با وجود تو شکوهی دیگر
رونقی دیگر هست
می توانی تو به من
زندگانی بخشی
یا بگیری از من

آنچه را می بخشی
من به بی سامانی
باد را می مانم
من به سرگردانی
ابر را می مانم
من به آراستگی خندیدم
من ژولیده به آراستگی خندیدم
سنگ طفلی، اما
خواب نوشین کبوترها را
در لانه می آشفت
قصه ی بی سر و سامانی من
باد با برگ درختان می گفت
باد با من می گفت:
«چه تهیدستی مرد»
ابر باور می کرد

من در آیینه رخ خود دیدم
و به تو حق دادم
آه می بینم، می بینم
تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی
من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم
چه امید عبثی
من چه دارم که تو را در خور؟
هیچ
من چه دارم که سزاوار تو؟
هیچ
تو همه هستی من، هستی من
تو همه زندگی من هستی
تو چه داری؟
همه چیز
تو چه کم داری؟

هیچ
بی تو در می یابم
چون چناران کهن
از درون تلخی واریزم را
کاهش جان من این شعر من است
آرزو می کردم
که تو خواننده ی شعرم باشی
راستی شعر مرا می خوانی؟
نه، دریغا، هرگز
باورم نیست که خواننده ی شعرم باشی
کاشکی شعر
مرا می خواندی

بهار

IRKUT.IR